Identificatie van een ‘nieuwe verdachte’ om virussen te bestrijden

Afbeelding
verdachte
Om cellen binnen te dringen, kunnen virussen rekenen op de medeplichtigheid van eiwitten die op het oppervlak van onze cellen aanwezig zijn. Onderzoekers van de UCLouvain zijn erin geslaagd een eiwit, integrin-beta1, te identificeren dat de toegang tot deze virussen kan initiëren of blokkeren.
Deze studie van de UCLouvain opent nieuwe perspectieven voor de ontwikkeling van doeltreffende antivirale therapieën tegen soortgelijke virussen, zoals het coronavirus, en de ontwikkeling van kankerbehandeling gebaseerd op het gebruik van virussen als gen vectoren.

Deze studie van de UCLouvain opent nieuwe perspectieven voor de ontwikkeling van doeltreffende antivirale therapieën tegen soortgelijke virussen, zoals het coronavirus, en de ontwikkeling van kankerbehandeling gebaseerd op het gebruik van virussen als gen vectoren.

 Het doel van een virus is het plasmamembraan van gastcellen door te steken en, eenmaal binnen, met de replicatie te beginnen. Het virus handelt echter nooit alleen. Het heeft de hulp nodig van bondgenoten: eiwitten die aanwezig zijn op het oppervlak van onze cellen. Onderzoekers van de UCLouvain zijn erin geslaagd een van deze eiwitten te identificeren. Het team van David Alsteens, professor aan de UCLouvain, heeft inderdaad zopas een nieuwe schuldige ontdekt voor de verspreiding van virussen in ons lichaam: het β1-integrine-eiwit.

"Er was een toegangspoort die tot nu toe bekend was - dat is het ingangspunt met een receptor op de JAM-A (junctional adhesion molecule A) cel, maar er waren nog onduidelijke punten," legt professor David Alsteens uit. "Het was niet duidelijk hoe het virus binnen kon komen als deze receptor niet aanwezig was. Toen ontdekten we dat er een andere receptor bij betrokken was. "Dit is het integrine-beta1 eiwit, een receptor die betrokken is bij de hechting van cellen aan implantaten. Het is ook dankzij deze verankeringsplaat dat de cellen een soort van tractie kunnen maken om te bewegen.”

Door deze directe interactie van het virus met β1-integrine aan het licht te brengen, hebben de wetenschappers een nieuwe toegangssleutel ontdekt, maar ook een nieuw slot, dat van essentieel belang is om de deur voor virussen te kunnen sluiten. Dit onderzoek toont aan dat het mogelijk zou zijn om de verspreiding van een virus in onze cellen te voorkomen. Deze fundamentele ontdekking is gepubliceerd in Nature Communications.